Ponad najwyższe korony drzew, na szczycie góry zwanej Parkową lub Szubieniczną, wznosi się tajemnicza, strzelista, samotna budowla. To powstała w 1912 roku wraz z systemem wodociągowym Lęborka Wieża Ciśnień. By wykorzystać sprzyjającą lokalizację obiektu, w latach trzydziestych XX wieku na wieży umieszczono silny reflektor lotniczy, którego światło widoczne było daleko poza granicami miasta. Wskazywał on kurs samolotom pasażerskim obsługującym linię łączącą Berlin z Królewcem.
Wnętrze budynku, administrowanego przez Muzeum w Lęborku, wypełniają w znakomitej większości cenne artefakty związane z historią regionu (od epoki kamienia po wczesne średniowiecze), spośród których na szczególną uwagę zasługują:
- jedno z niewielu znanych, zachowane w nienaruszonym stanie, odznaczające się niespotykaną maestrią wykonania, naczynie w kształcie szklanej ryby oraz cenny szklany puchar zdobiony wizerunkiem niebieskich i białych ptaków (łabędzi), odkryte na stanowisku archeologicznym w pobliskim Czarnówku w grobie młodej kobiety, datowanym na przełom II i III wieku,
- skarabeusz – jeden z kilku tego typu wisiorków odkrytych na terenie Polski, pochodzący prawdopodobnie z czasów Imperium Rzymskiego.
Każdy zainteresowany może również zapoznać się z ukazaną w ciekawy i przystępny sposób prezentacją schematu miejskiego systemu wodociągowego. Ponadto szczególnym magnesem przyciągającym turystów jest znajdujący się na szczycie obiektu najwyższy punkt widokowy Lęborka, sięgający 133 metrów n.p.m.
Ciekawostkę stanowi z kolei fakt, iż w kierunku Wieży Ciśnień prowadzą popularne zarówno wśród przedwojennych, jak i teraźniejszych lęborczan, strome schody liczące dokładnie – po rewitalizacji z roku 2024 – 143 stopnie.
