Niczym z widokówki – w otulinie rozległych nadmorskich sosnowych borów, z dala od skupisk ludzkich, pośród skarbów natury. Ów malowniczy, polodowcowy niewielki akwen, o powierzchni równej 9,28 ha (44,9 m n.p.m.) oraz maksymalnej głębokości dochodzącej do 9 m, wyróżnia się – z uwagi na bardzo kwaśne dno – wodami o wysokiej klasie czystości.
Ze względu na wydzielające się z dna zbiornika siarczany, zabierające rozpuszczony tlen, jezioro pozbawione jest ryb. W jego wodach najliczniej występują drobne skorupiaki i owady, które stanowią ulubiony przysmak bytujących tu gągołów, nietypowo gniazdujących w obszernych dziuplach wykutych najczęściej przez dzięcioła czarnego.
Nad jezioro najsprawniej dotrzeć można około dwukilometrową leśną drogą (po części udostępnioną do ruchu pojazdów silnikowych) – południową odnogą szosy prowadzącej wzdłuż sąsiedniego, bardziej znanego akwenu – jeziora Sarbsko.