Zespół pałacowo-parkowy w Charbrowie

 

Nieco w oddali od głównego traktu przecinającego Charbrowo, okryta parasolem z drzew, mieści się dawna rezydencja starosty lęborskiego, Lorenza Christopha von Somnitza, wzniesiona wkrótce po roku 1660. I tak na przestrzeni kolejnych stuleci, aż do 1945 roku, posiadłość pozostała własnością przedstawicieli tego znamienitego pomorskiego rodu.

XVII-wieczną budowlę, o cechach renesansowych i barokowych, wykrojono na rzucie podkowy, z dwukondygnacyjną częścią główną oraz prostopadle do niej usytuowanymi jednokondygnacyjnymi bocznymi oficynami. W połowie XIX stulecia zburzono zniszczone skrzydło północne, dostawiając do partii głównej tzw. Wdowi Dom. Około roku 1900 usunięto zaś skrzydło południowe, by następnie na jego miejscu wznieść dwukondygnacyjny budynek i połączyć go z częścią środkową wieżą o trzech kondygnacjach.

Obecnie na całość założenia składają się trzy części tworzące literę "L". Niewątpliwą ozdobą całego kompleksu jest poprzedzający budynek centralny neoklasycystyczny portyk z 1906 roku, wsparty na jońskich kolumnach, nad którym dumnie prezentuje się kartusz z herbem rodu Somnitzów.

Wokół pałacu mieściły się dawniej zabudowania folwarczne, z których do dziś zachowały się jedynie pozostałości spichlerza ze stajnią. Nieformowany żywopłot z czarnego bzu prowadzi z kolei, wzdłuż jednej z parkowych alejek, do byłego mauzoleum rodu von Somnitz z XIX wieku.

Cenną pamiątką, stanowiącą niegdyś element głównej bramy wjazdowej do majątku, są również dwa masywne kamienne słupy. Widnieją na nich ślady ornamentu rodzinnego herbu Somnitzów.