Kaplica Ewangelicko-Augsburska w Lęborku

Dawna kaplica pogrzebowa wzniesiona w 1870 roku na terenie ówczesnego cmentarza ewangelickiego, zajmującego  rozległy teren zamknięty dzisiejszymi ulicami 1 Maja, Wojska Polskiego i Okrzei. Nekropolię najprawdopodobniej założono po rozpoczęciu kontrreformacji, a zatem między rokiem 1637 a 1640. Autorzy artykułu "Zapomniane cmentarze Ziemi Lęborskiej" – Bogdan Libich i Zachariasz Frącek – odnotowują, iż na rzeczonym cmentarzu znajdowały się cenne nagrobki w stylu neogotyckim, a także rodowe okazałe grobowce.

U schyłku drugiej wojny światowej mieszkańcy Lęborka zaczęli ukrywać na terenie nekropolii, w pobliżu grobów swoich bliskich, rodzinne pamiątki i kosztowności, by ocalić je przed zrabowaniem. Na niewiele się to zdało. Na początku lat sześćdziesiątych XX wieku, aby ukrócić nielegalny łupieżczy proceder, władze miasta podjęły decyzję o zamknięciu cmentarza. W roku 1963 rozpoczęto przenoszenie poszczególnych grobów, a zakończono jesienią 1965 roku.

Dziś ocalała już tylko wspomniana kaplica cmentarna, która obecnie jest filiałem kościoła parafialnego Świętego Krzyża w Słupsku. Wzniesiono ją w stylu neogotyckim, typowym dla architektury sakralnej XIX stulecia. Tej w istocie prostej, skromnej, jednonawowej budowli z czerwonej cegły, z charakterystycznymi ostrołukowymi oknami i strzelistą wieżyczką, nadano w głównej mierze funkcję miejsca ceremonii pogrzebowych, tworząc odpowiednią przestrzeń do  kontemplacji i intymności. 

W sąsiedztwie kaplicy znajduje się niewielkie lapidarium oraz – odsłonięty w dniu 15 listopada 2013 roku – okolicznościowy pomnik autorstwa lęborskiego twórcy, Rafała Synowca, upamiętniający dawną ewangelicką nekropolię.